Co zrobić gdy nasze dziecko zadaje trudne pytania? Każde małżeństwo prędzej czy później będzie przez to przechodzić. Dziecko rośnie, rozwija swój umysł chce pogłębiać swoją wiedzę jest po prostu ciekawe świata i nie ma w tym nic dziwnego. Przychodzi w końcu taki wiek, że nastaje moda na pytania i to wszelkiego rodzaju te łatwiejsze i te trudniejsze. My jako ich rodzice jesteśmy w ich oczach osobami wszystkowiedzącymi, uważają że znamy się na wszystkim dlatego z pytaniami zwracają się właśnie do nas, bo do kogóż by innego? Taki okres bywa bardzo męczący dla rodziców, bo jeśli słyszy się ciągle wkoło dlaczego tak jest?, po co? To nasza cierpliwość może się wyczerpać. Pamiętajmy jednak, że warto jest się uzbroić w cierpliwość i okazać dziecku zainteresowanie oraz udzielić odpowiedzi, gdyż zwyczajnie pomagamy mu w jego rozwoju. Nawiązujemy w ten sposób trwalsze więzi i umacniamy relację. Częstym błędem popełnianym przez rodziców jest oszukiwanie malucha , na jego pytania odpowiadamy kłamstwem lub ogólnikowo bo np. uważamy że jest jeszcze za mały by znać odpowiedz na dany temat. Może to potem źle zaowocować, gdyż maluch dowie się odpowiedzi z innych źródeł a my będziemy w jego oczach zwyczajnymi kłamcami. Dlatego warto pamiętać, by odpowiadać na pytania szczerze, dopasowując się do jego wieku i jego retoryki. Jeśli nie znamy odpowiedzi możemy zaproponować wspólne poszukanie odpowiedzi, dziecko nauczy się wtedy znajdować wiadomości na nurtujące go tematy a i my nie będziemy zmyślać. Natomiast gdy nie będziemy chcieli by dziecko znało odpowiedzi na dany temat, możemy powiedzieć że jest to nasz sekret i nie możemy go wyjawić. Nie skłamiemy a dziecko nie straci do nas zaufania. Ważne jest to dlatego, gdyż maluch nam ufa i nam powierza swoje tajemnice i sekrety. Jeśli my jako rodzice nie będziemy wobec niego szczerzy straci do nas zaufanie, które tak ciężko jest budować. To co sobie w młodych latach wypracujemy z dzieckiem zaowocuje w dalszych naszych relacjach, gdy będzie już nastolatkiem a problemy będą większe. Wtedy będzie miał pewność, że na rodziców może zawsze liczyć gdyż byli z nim szczerzy i nie okłamali go.


czytaj więcej

Cała Polska czyta dzieciom jest to kampania społeczna, która swój początek miała w 2001 roku. Zapoczątkowała ona modę, na czytanie swoim pociechom różnego rodzaju książek, opowiadań, baśni. Trafny i skuteczny pomysł zachęcenia rodziców, by codziennie spędzić trochę czasu z dzieckiem właśnie w ten sposób. Niesie ona wiele korzyści dla rozwoju malucha. Buduje emocjonalne wnętrze dziecka, pobudza wyobraźnię, rozwija umysł, ułatwia koncentrację. Dzięki czytaniu dziecko, łatwiej rozumie teksty, nie ma problemów z wypowiedziami ustnymi, wzbogaca się jego słownictwo. Wykazuje ono większą chęć do nauki, poznawania otaczającego świata. Rodzice coraz większą uwagę zwracają na ograniczeniu dostępu dziecka do telewizji czy komputera. Czas poświęcony maluchowi na czytaniu książek jest bezcenny. Rodzic wprowadza swoją pociechę w świat tajemniczy i zaczarowany. Czytając mu różnego rodzaju baśnie, książki przygodowe dziecko potrafi się na tyle wciągnąć że następnym razem z miłą chęcią wysłucha dalszej części przygód danego bohatera. Książki uczą, zawierają w sobie morał, wyrabiają wartości pobudzają wyobraźnię i wzbogacają wewnętrzny świat dziecka. Między rodzicem a maluchem nawiązywane są mocniejsze więzi, budowane są trwalsze relacje i przede wszystkim maluch czuje rodzicielską miłość. Niestety mimo samych pozytywnych aspektów wynikających z czytania bardzo niewiele osób w ten sposób spędza swój czas wolny z dzieckiem. Rodzice zazwyczaj zabiegani, często nie mają czasu na czytanie czy opowiadanie bajek. Wieczorami są tak zmęczeni dniem bieżącym iż wolą  puścić maluchowi bajkę by sobie obejrzało w spokoju zamiast mu ją przeczytać. Zawsze znajdą się ważniejsze rzeczy od literatury, dlatego nie można powiedzieć żeby była ona w modzie mimo iż wzbogaca ona nasz świat wewnętrzny. Powstaje co prawda wiele akcji propagujących czytanie, ludzie są zachęcani do tego sposobu spędzania wolnego czasu, lecz na razie nie widoczne są jakieś większe rezultaty. Pamiętajmy jednak, że dla dziecka warto poświęcić trochę więcej czasu by było ono szczęśliwsze a przede wszystkim dla jego rozwoju.


czytaj więcej
ADHD

Zaczynając ten temat trzeba odpowiedzieć na jedno pytanie czym jest właściwie ADHD?
ADHD jest to choroba, która przejawia się nadpobudliwością psychoruchową, niemożnością  pozostawania bez ruchu nawet w krótkim czasie. Psycholodzy charakteryzują ją następująco: wybuchy złości, nieopanowanie, wymachiwanie rękami, pobieżność myślenia, brak koncentracji na danej rzeczy, impulsywność. Bardzo wiele się mówi obecnie na ten temat. Niektórzy twierdzą, że zapanowała moda na ADHD. Dziecko które jest żywiołowe i energiczne od razu zostaje klasyfikowane jako dziecko z chorobą. Ludzie zaczynają ulegać stereotypom, bo przecież jak maluch chce się wyszaleć, nie usiedzi na miejscu, jest rozkojarzone to na pewno już musi mieć ADHD. Moim zdaniem lekka przesada. Wiadomo, że młody człowiek musi się wybawić, wykrzyczeć, powygłupiać a gdzie indziej ma to robić jak nie w szkole czy na podwórku z rówieśnikami? Jak zatem rozpoznać ADHD by nie stawiać dziecku błędnych diagnoz?
Samodzielne odpowiedzenie sobie na to pytanie często może być krzywdzące dla samego malucha. Przede wszystkim rodzic powinien skupić się na zachowaniu swojego dziecka i na cechy jakie ono wykazuje. Czy jest ono buntownicze, nieprzewidywalne emocjonalnie, niecierpliwe. Problemy z nauką mogą być objawem zaburzeń uwagi a może być to zwyczajne lenistwo. Kontakt z otoczeniem też jest ważny, dzieci z tą dolegliwością zazwyczaj odróżniają się zachowaniem od swoich rówieśników. Są niezdyscyplinowane, chaotyczne,niestaranne i niesystematyczne. Jeżeli zachowanie dziecka wzbudzi w nas wątpliwości nie dajmy się otumanić modzie i już na starcie stwierdzić, że ta dolegliwość na pewno występuje u naszego malucha. Do sprawy należy podejść rozsądnie, najpierw samemu obserwować zachowanie dziecka, potem skontaktować się z nauczycielką i gdy objawy będą już dostatecznie duże, należy udać się do psychologa dziecięcego, który udzieli nam dalszych niezbędnych wskazówek. Pamiętajmy jednak by nie stawiać zbyt wcześnie diagnoz, gdyż ta choroba jest dość specyficzna i trudna do scharakteryzowania.


czytaj więcej

Ostatnimi czasy bardzo dużo mówiło się na temat bezstresowego wychowania dziecka. Na czym miało ono polegać? Mianowicie charakteryzowało się tym iż maluch nie miał wytyczonych żadnych reguł, zasad ani granic. Dominowała bezwarunkowa akceptacja wszystkich zachowań dziecka, ponieważ uważano że dzięki takiemu podejściu pociecha wyrośnie na wartościowego człowieka. Takie wychowanie stanowi swojego rodzaju kult. Rodzice są w pełni oddani dla malucha, rozpieszczają go do granic możliwości przesadzają z troską i opieką. Wszystko kręci się wokół malca. Takie podejście sprawiało, że dzieci wyrastały na narcystycznych, niedojrzałych życiowo ludzi, którzy nie umieją sobie poradzić w dorosłym życiu.
Dlatego do łask powróciła moda na wychowanie, które jest swojego rodzaju kompromisem pomiędzy jasnymi wytyczonymi zasadami a pewnego rodzaju swobodą. Rodzice zaczęli stosować umiar pomiędzy tym na co mogą pozwolić dziecku a na co nie. Jest to bardzo ważne w dalszym rozwoju malucha. Według wielu ekspertów dziecko musi mieć jasno wytyczone granice i zasady postępowania którymi ma się kierować w życiu. Taki człowiek czuje się bezpieczniej i na pewno łatwiej jest mu się odnaleźć w świecie. Zresztą jakby wyglądało nasze życie bez żadnych wartości i norm społecznych? Ważne jest to by zachować umiar. Nie przesadzać ze zbytnim rozpieszczaniem dziecka, czy nadzwyczajnym ubóstwianiem go i podziwianiem, bo to tylko działa na jego niekorzyść. Jeśli chcemy by nasz maluch wyrósł na mądrego, wartościowego i dobrego człowieka który poradzi sobie w dalszym życiu musimy my dać mu przykład. Rodzice powinni być autorytetami dla swoich pociech. Powinni umieć rozgraniczyć uwzględnianie jego potrzeb a spełnianie zachcianek, być konsekwentnym w swoich decyzjach by dziecko czuło że je chronimy i sprawujemy nad nim opiekę. Wszystko oczywiście w ramach rozsądku. Należy znaleźć złoty środek pomiędzy zbyt duża swobodą a ograniczeniami. Dzięki temu nasza pociecha będzie rosła szczęśliwie a zarazem bezstresowo.


czytaj więcej
Zabawa

Dzieci uwielbiają się bawić, niezależnie od wieku. Do zabawy są skłonni zawsze o każdej porze. Te wcześniejsze zabawy nie różnią się aż tak bardzo od tych dzisiejszych. Wnoszą one wiele radości, rozwijają wyobraźnię, pobudzają intelekt a także wpływają na rozwój psychoruchowy dziecka. Każde z nich potrafi się samodzielnie bawić, to się nie zmienia już od lat. Maluch potrafi sobie doskonale zagospodarować czas, jeśli ma tylko swobodę odpowiednie przygotowane miejsce do zabawy potrafi się w moment przemienić w superbohatera itd. Najmodniejsze są zabawy w grupkach, bo przecież nikt nie lubi bawić się samemu. Wtedy to każde z dzieci dobiera sobie odpowiednie role, powstaje cały scenariusz zabawy. Modna jest gra w chowanego, maluchy uwielbiają się ganiać, malować, lepić z plasteliny. Modne są oczywiście place zabaw. Wiele rodzin uwielbia niedzielne dnie spędzać na spacerach czy właśnie w takich miejscach. Powstaje bardzo dużo na osiedlach takich placówek, gdzie dzieci mogą do woli biegać, bawić się w piaskownicy czy też na karuzeli i ślizgawce. Nie ma nic piękniejszego od śmiechu dziecka i każdy mi to chyba przyzna. Wiadomo, że najlepsza zabawa jest zawsze na świeżym powietrzu. Nie tylko dlatego, że maluch ma szansę poznania nowych przyjaciół i nawiązania kolejnych relacji. Wyćwiczenia w sobie odwagi i otwartości wobec innych. Także z takiego powodu, że ogólnie zdrowe powietrze dobrze wpływa na organizm malucha, dziecko potem lepiej funkcjonuje łatwiej zasypia oraz przede wszystkim ma większy apetyt. Także uważam, że dużym powodzeniem cieszą się zabawy w plenerze. Także rodzinne spacery czy przejażdżki rowerowe, wspólne pikniki to dodatkowo umacnia więzy rodzinne. Jeśli już aura nie sprzyja powinniśmy znaleźć w domu trochę czasu dla swojego szkraba i wspólnie z nim uczestniczyć w grach, oczywiście takich co także wpływają na jego rozwój. Poprzez zabawę, tłumaczyć mu tajniki świata, zgłębiać różne dziedziny życia. Oprócz dobrej i ciekawej zabawy dziecko dodatkowo będzie kształtować swój umysł.


czytaj więcej